Godziemba's blog

Po zajęciu Czech Niemcy utworzyli tam Protektorat Czech i Moraw
 
 
        Wbrew nadziejom Henleina, który liczył na rozszerzenie swej władzy na Protektorat, Hitler mianował w dniu 18 marca 1939 roku Reichsprotektorem Czech i Moraw b. ministra spraw zagranicznych Konstantina von Neuratha, a jego zastępcą, protegowanego Heydricha,  Karla Franka, który miesiąc później został dodatkowo wyższym dowódcą SS i policji na terenie Protektoratu.
 
 

Natychmiast po przejęciu w 1938 roku  Sudetów Niemcy przystąpili do germanizacji kraju.
 
 
         W wyniku postanowień konferencji monachijskiej III Rzesza uzyskała ogółem prawie 29 tysięcy km2 terytorium czechosłowackiego, zamieszkałego przez ponad 3,5 mln ludności, w tym 2,8 mln Niemców i 700 tys. Czechów. W okrojonej Czechosłowacji pozostało około 360 tyś Niemców, którym Belin zakazał korzystania z prawa opcji, żądając aby zostali w Czechosłowacji. Ich obecność wykorzystano niespełna pół roku później.
 
 

Placówki wywiadowcze podległe gdańskiej Ekspozyturze działały do 1930 roku.
 
 

Placówka wywiadu w Królewcu była najważniejszą zagraniczną jednostką podległą gdańskiej Ekspozyturze.
 
 

Ekspozytura polskiego wywiadu w Gdańsku działała do 1930 roku.
 
     W dniu 12 sierpnia 1921 roku Minister spraw wojskowych gen. Kazimierz Sosnkowski  wydał „instrukcję ogólną dla służby Oddziału II”,  regulującą strukturę sześciu terenowych ekspozytur wywiadowczych w Wilnie, Gdańsku, Poznaniu, Krakowie, Lwowie i Brześciu Litewskim. Ich zadaniem było prowadzenie wywiadu ofensywnego na terytorium sąsiednich państw.
 

Obszar Wolnego Miasta Gdańska był terenem aktywnej działalności polskiego wywiadu.
 
 
       Wolne Miasto Gdańsk (WMG) było terenem wyjątkowo korzystnym dla działalności wywiadowczej. Gdańsk nie posiadał ustawy o szpiegostwie i „w ten sposób wszelkiego rodzaju agentury wywiadowcze rozwijać się mogą pomyślniej niż w neutralnych państwach, jak np. Szwajcaria, gdzie prowadzenie szpiegostwa na rzecz obcego mocarstwa przeciwko innemu mocarstwu pociąga za sobą wydalenie z granic dla obcopoddanych, a areszt dla poddanych własnego państwa”.

W trakcie operacji związanej z powołaniem „rządu narodowego” agentom policji rosyjskiej udało się w 1865 roku ściągnąć do kraju kilku znaczących przedstawicieli polskiej emigracji.
 
 

W styczniu 1865  roku  z  inspiracji tajnej policji rosyjskiej został  powołany :”rząd  narodowy”.
 
 
       Znaczną rolę w rosyjskiej prowokacji odegrało dwóch Polaków, b. członków organizacji powstańczej – Aleksander Zwierzchowski oraz Jan Kubary.
 
 

Po obaleniu demokratycznych rządów w Azerbejdżanie, Armenii i Gruzji bolszewicy rozpoczęli forsowną sowietyzację Zakaukazia.
 
       Zachowując pozory po przejęciu kontroli nad Zakaukaziem bolszewicy przekazali władzę rodzimym komitetom rewolucyjnym. Na czele utworzonego najwcześniej, w kwietniu 1920 roku, rewkomu azerskiego stanął Nariman Narimanow, powstałego w listopadzie 1920 roku ormiańskiego – Sarkis Kasjan, zaś utworzonego w lutym 1921 roku rewkomu gruzińskiego – Filipe Macharadze.
 

W latach 1920-1921 bolszewicy obalili demokratyczne republiki Azerbejdżanu, Armenii i Gruzji.