Godziemba's blog

Kresowiacy brali aktywny udział w życiu zbiorowym wojennego uchodźstwa i powojennej emigracji politycznej.
 
        W 1942 roku stworzyli oni swoją pierwszą organizację – Związek Ziem Północno-Wschodnich RP, stawiający sobie za cel walkę polityczną i propagandową o powrót Ziem Wschodnich do Polski. Wśród jego założycieli znalazły się znane postacie przedwojennego życia politycznego i społecznego – gen. Lucjan Żeligowski, Stanisław Mackiewicz oraz senator Józef Godlewski.
 
 

Inaczej do kwestii Europy Środkowej podchodził związany z piłsudczykami Aleksander Wojtecki.
 

Polscy geografowie i geopolitycy starali się w okresie II RP znaleźć odpowiedź na niemiecką koncepcję Mitteleuropy.
 

Do końca swych dni Oskar Halecki pozostał zdecydowanym przeciwnikiem Rosji Sowieckiej.
 
 

Oskar Halecki był gorącym propagatorem odbudowy unii jagiellońskiej.
 
 
       Chaos, który ogarnął Europę Wschodnią w wyniku wojny i rewolucji, wymagał jego zdaniem powrotu do jagiellońskiego doświadczenia federacji – „związku wszystkich narodów, zamieszkujących zachodnią połać Wschodniej Europy, między Niemcami a Moskwą, dla wzajemnej obrony przed niebezpieczeństwami, grożącemi im z obu stron”.
 
 

Oskar Halecki był jednym z doradców polskiej delegacji na konferencję pokojową w Wersalu.
 
 

Od początku federacja amerykańskich związków zawodowych miała jednoznacznie antykomunistyczne oblicze.
 
       W odróżnieniu od europejskich związków zawodowych, amerykańskie związki zawodowe skupione w powołanej w 1886 roku Amerykańskiej Federacji Pracy (AFL)  od początku przeciwstawiały się z pełną mocą wpływom komunistycznym.
 

Święto 1 maja było jednakowo uroczyście obchodzone w Związku Sowieckim oraz III Rzeszy.
                                   
      Krwawo stłumione w dniu 4 maja 1886 roku w Chicago demonstracje robotników z firmy McCormic Harvester stały się  zaczątkiem tzw. Święta Pracy. Wydarzenia te określone mianem Haymarket Riot były konsekwencją strajków, które wybuchły kilka dni wcześniej. Były one spowodowane zwolnieniem niemal całej załogi firmy, które w największym stopniu dotknęły  robotników - niemieckich emigrantów.
 

W Wielkanoc 1919 roku oddziały Wojska Polskiego zdobyły Wilno.
 
        W połowie grudnia 1918 roku bojówki komunistyczne pod wodzą Kapsukasa-Mickieviciusa dokonały zbrojnego przejęcia władzy w Wilnie, tworząc Tymczasowy Rząd Robotniczo-Włościański. Przywódcy państwa litewskiego uciekli z miasta.