Analiza prawna projektu wystąpienia pokontrolnego w Szpitalu im. Świętej Rodziny przygotowana przez Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris
Wbrew informacjom rozpowszechnianym przez Ministra Zdrowia, Rzecznika Praw Pacjenta czy Prezydenta Warszawy, żadne z wyjaśniających sprawę postępowań kontrolnych w Szpitalu im. Świętej Rodziny nie zostało jeszcze ukończone. Profesor Bogdan Chazan, jako dyrektor placówki, złożył w dniu dzisiejszym umotywowane pisemne zastrzeżenia do projektu wystąpienia pokontrolnego z dnia 9 lipca 2014. Eksperci Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris konsultowali treść zastrzeżeń do protokołu kontroli.
Odpowiedzialność za prowadzenie ciąży
„W obecnie obowiązującym stanie prawnym administrator szpitala nie mógł odmówić prawa pacjentce do zabiegu przerwania ciąży” – mówiła Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz podczas konferencji prasowej w dniu 9 lipca. Jak wynika z treści protokołu wystąpienia pokontrolnego, bezsporne jest, że lekarzem prowadzącym Pacjentkę był dr Maciej Gawlak. Błędem projektu jest jednak uznanie, że prof. Bogdan Chazan nie uczestniczył w prowadzeniu ciąży Pacjentki. Jego uczestnictwo, co jasno wynika zarówno z wyjaśnień jego własnych, jak i dr Macieja Gawlaka, ale też z wyjaśnień Pacjentki, polegało na konsultowaniu istotnych decyzji o charakterze medycznym. Doktor Gawlak poinformował Pacjentkę o planowanych konsultacjach medycznych z prof. Chazanem już 27 marca br.
Z informacji uzyskanych przez Instytut Ordo Iuris wynika, że prof. Bogdan Chazan uzyskał indywidualną zgodę Prezydenta m.st. Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz na udzielanie świadczeń zdrowotnych (wykonywanie zawodu lekarza) w Szpitalu Św. Rodziny, bowiem jako lekarz o wieloletnim stażu nie widział możliwości ograniczenia swej funkcji do roli administratora. Stosowny aneks do umowy o pracę został zawarty 11 kwietnia 2007 roku. W imieniu miasta aneks podpisała osobiście Hanna Gronkiewicz-Waltz.
Profesor Bogdan Chazan działał więc w niniejszej sprawie jako lekarz konsultujący przypadek Pacjentki. Jest to tym bardziej znamienne, że wyrażona przezeń odmowa nie miała wpływu na realizację praw Pacjentki przez strukturę organizacyjną Szpitala.
Wniosek o przeprowadzenie aborcji
Zebrany w postępowaniu kontrolnym materiał wskazuje na to, że już 27 marca Pacjentka została powiadomiona przez dr. Macieja Gawlaka o możliwości dokonania aborcji.
Na wniosek o wykonanie aborcji z 14 kwietnia prof. Bogdan Chazan odpowiedział niezwłocznie odmową, ujętą w formę pisemną 15 kwietnia, odebraną przez Pacjentkę 16 kwietnia. Wówczas Pacjentka zwróciła się do lekarza prowadzącego, który niezwłocznie (17 kwietnia) wystawił pacjentce pisemne, szpitalne skierowanie do Szpitala Bielańskiego, po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu konsultacji na następny dzień – 18 kwietnia br. Bezzasadne są zatem twierdzenia o zwłoce czy nadmiernym opóźnieniu.
Niepoinformowanie pacjentki o granicznym terminie dokonania wcześniejszego zakończenia ciąży, upływającym w ostatnim dniu 24. tygodnia jej trwania, stanowi ograniczenie prawa pacjentki do informacji – twierdziła 9 lipca Hanna Gronkiewicz-Waltz. Jedynym niezależnym wskazaniem terminu przeżywalności płodu poza organizmem matki są standardy przyjęte przez WHO, które wskazują – jako graniczny – 22. tydzień ciąży. Tak określony termin graniczny minął w niniejszej sprawie jeszcze przed datą najwcześniej deklarowanego przez Pacjentkę żądania wykonania aborcji, a zdiagnozowanie wad wrodzonych u dziecka miało miejsce wraz z upływem terminu dopuszczalności aborcji (uzyskaniem przez dziecko zdolności do przeżycia poza organizmem matki) wg standardów WHO.
Przyjęcie dopuszczalności wykonania aborcji w terminie późniejszym niż 22. tydzień ciąży wymaga każdorazowo indywidualnej oceny zdolności dziecka do życia poza organizmem matki. Taka indywidualna ocena wymaga odpowiedniej diagnostyki, która została zapewniona przez Szpital Św. Rodziny oraz Instytut Matki i Dziecka niezwłocznie po zdiagnozowaniu wad wrodzonych. Biegły prof. M. Wielgoś nie wskazuje precyzyjnie, na jakiej podstawie przyjmuje jako termin graniczny 24. tydzień ciąży. Projekt protokołu nie wskazuje również, na podstawie jakich przesłanek medycznych uznano w Szpitalu Bielańskim 24. tydzień za graniczny w tym konkretnym przypadku.
Tym samym zarzuty pod adresem prof. B. Chazana jako administratora szpitala są całkowicie bezzasadne, ponieważ organizacja pracy placówki pozwoliła na niezwłoczną realizację praw Pacjentki do informacji, nawet w sytuacji skorzystania ze sprzeciwu sumienia przez lekarza będącego dyrektorem Szpitala.
Oczekiwanie na wynik kariotypu dziecka
Nieuzasadnione było oczekiwanie na wynik badania kariotypu, podczas gdy w dyspozycji lekarzy kontrolowanego szpitala były już wyniki wcześniejszych badań, jednoznacznie wskazujące na istnienie ciężkiego uszkodzenia – mówiła Prezydent Warszawy. Wedle informacji uzyskanych przez Instytut Ordo Iuris, z analizy badań obrazowych wykonanych w Szpitalu Św. Rodziny oraz IMD nie można było postawić rozpoznania jednostki chorobowej. Zatem badania kariotypu były niezbędne, celowe i miały uzasadnienie medyczne. Na podstawie wymienionych badań nie było możliwe dokonanie oceny, czy choroba płodu spełnia wymogi Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, warunkujące wyłączenie karalności przerywania ciąży.
Oczekiwanie na wynik było zatem całkowicie uzasadnione. Mógł być on kluczowy dla ustalenia rozpoznania i tym samym rokowania, co wiąże się z dalszym zaplanowaniem postępowania diagnostyczno-leczniczego. Jak zostało to już wcześniej podkreślone, diagnostyka prowadzona była również w kierunku ewentualnego zakresu możliwych do udzielenia świadczeń medycznych dziecku.
Naruszenie tajemnicy lekarskiej przez publikację projektu protokołu
Na podstawie art. 40 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty, art. 14 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta stosownie do art. 23 Kodeksu Etyki Lekarskiej, lekarze uczestniczący w kontroli zobowiązani są do zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu. W drodze wyjątku mogą ujawnić te informacje osobom prowadzącym kontrolę.
Podmiot kontrolujący Szpital Świętej Rodziny – m.st. Warszawa – nie jest jednak uprawniony do publicznego ujawnienia tajemnicy lekarskiej pozyskanej w toku kontroli na podstawie ustawowego upoważnienia i jedynie na potrzeby prowadzonej kontroli. Ujawnienie, w szczególności upublicznienie treści projektu wystąpienia pokontrolnego, stanowi naruszenie tajemnicy lekarskiej oraz prowadzi do ujawnienia tej tajemnicy, co stanowi nie tylko naruszenie praw pacjentów (matki oraz dziecka), ale również może być kwalifikowane jako przestępstwo z art. 266 Kodeksu Karnego. Wskazane zasady znali niewątpliwie autorzy projektu wystąpienia pokontrolnego, opatrując dokument adnotacją „tylko do użytku służbowego”.
Pełną treść analizy projektu wystąpienia pokontrolnego i zastrzeżeń formalnych oraz merytorycznych można pobrać ze strony Ordo Iuris.
http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/85829,prof-bogdan-chazan-odpiera-...
5 Comments
Oświadczenie Związku Polskich Kawalerów Maltańskich
16 July, 2014 - 20:14
Oświadczenie Związku Polskich Kawalerów Maltańskich w sprawie zwolnień lekarzy stosujących klauzulę sumienia
Kraków, 10 lipca 2014 r.
Suwerenny Zakon Maltański – zakon szpitalniczy – istnieje od ponad 900 lat i niezmiennie jego misją była i jest pomoc chorym, cierpiącym, a także obrona wiary. Patrząc przez pryzmat historii dziewięciu stuleci, mamy świadomość istnienia wielu porządków prawnych, które okazując się niedoskonałymi, były zmieniane i dalej udoskonalane.
Rozwój medycyny i techniki pozwalał na wydłużenie życia i ratowanie go w coraz to innych sytuacjach. Świat zmieniał swoje podejście do życia każdej osoby, traktując je w końcu jako najwyższą wartość – a najszybciej uwidaczniało się to właśnie w salach szpitalnych.
Mamy świadomość, że ta ewolucja dokonywała się przez obecność i stosowanie niezapisanej wówczas klauzuli sumienia, ale równolegle – i może silniej – przez tragiczne, historyczne zdarzenia, w których sumienia brakowało.
W dzisiejszych czasach nie sposób nie dostrzec prawa do wolności sumienia, które jest jednym z podstawowych praw człowieka. Szczególnie w Polsce to relatywnie niedawne osiągnięcie, obok zdobyczy wolności słowa, tak bardzo cenimy.
Przyłączamy się do apelu ks. kard. Kazimierza Nycza, który wzywa „kompetentne władze do skorygowania zapisu o klauzuli sumienia w taki sposób, by nie kolidował on z prawem wolności religii”.
W imieniu Zarządu Związku Polskich Kawalerów Maltańskich
Aleksander Tarnowski – Prezydent
Związek Polskich Kawalerów Maltańskich
http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/85833,wspieramy-sluzbe-zyciu.html
Homilia ks. abp. Zygmunta Zimowskiego
16 July, 2014 - 20:16
„Tyś wielką chlubą naszego Narodu”
Kochani Bracia i Siostry!
Idąc za przykładem św. Jana Pawła II, który tak często przybywał na to święte miejsce – na Jasną Górę, także i my dzisiaj jesteśmy tutaj w pielgrzymce wiary, jesteśmy w domu naszej Matki i Królowej!
Serdecznie pozdrawiam Księży Arcybiskupów i Biskupów na czele z metropolitą częstochowskim abp. Wacławem Depo. Witam wszystkich Kapłanów i Siostry Zakonne, którzy przybyli na wspólną modlitwę, a także wszystkich, którzy łączą się z nami duchowo za pośrednictwem Telewizji Trwam i Radia Maryja, i innych rozgłośni.
Słowa wdzięczności i pozdrowień kieruję do Ojców Paulinów, którzy kształtują to miejsce swoją wierną codzienną posługą! Bóg wam zapłać!
Jest z nam ksiądz biskup nominat, któremu wyrażamy nasze gratulacje i modlimy się, aby dobrze spełnił posługę biskupa pomocniczego w Kaliszu. Pozdrawiamy Cię, księże biskupie Łukaszu.
Jakże nie pozdrowić Ojców Redemptorystów, którzy corocznie organizują tę maryjną i rodzinną pielgrzymkę na czele z Ojcem Prowincjałem Januszem. Pozdrawiamy ojca Tadeusza!
Są wśród nas posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej, są wśród nas przedstawiciele władz państwowych i lokalnych, którzy troszczą się o dobro naszej Ojczyzny, wszystkich serdecznie pozdrawiamy! Dziękujemy im za służbę Narodowi i Ojczyźnie.
Jako Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych bardzo serdecznie pozdrawiam lekarzy, pielęgniarki, personel medyczny i administracyjny służby zdrowia, a w sposób szczególny osoby chore i cierpiące. Wiem, że właśnie Rodzina Radia Maryja wszystkich Was, Bracia i Siostry, nie tylko dzisiaj, ale każdego dnia obejmuje nieustanną modlitwą, prosząc Boga przez ręce Maryi o siły do pracy przy człowieku chorym i cierpiącym, a chorym i cierpiącym w szpitalach i domach opieki – upraszają ducha męstwa, cierpliwości i miłości w promieniach obfitej łaski Jezusa Miłosiernego. Bóg wam zapłać, drodzy lekarze i pielęgniarki, za bliskość serca przy waszych chorych.
I wreszcie pozdrawiam serdecznie wszystkich obecnych tu pielgrzymów z całej Polski i Polonię, wypełniających dzisiaj całe jasnogórskie sanktuarium, wraz z wiernymi miasta Częstochowy i tymi także, którzy łączą się z nami duchowo przez Telewizję Trwam, Radio Maryja oraz inne rozgłośnie!
Pozdrawiam jak najserdeczniej Polonię z całego świata, która jest duchowo z nami przy Matce i Królowej! Wszystkich naszych rodaków rozsianych po całym świecie.
Wstęp
„Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy” – to krótkie zdanie z Ewangelii św. Łukasza (Łk 2,14) odsłania niezgłębiony obszar modlitwy i duchowości Maryi, Matki Jezusa. Prawo żydowskie nakazywało trzy razy w roku pielgrzymować do Świętego Miasta. Wielu pielgrzymów ze względu na trudności związane z długą podróżą udawało się jeden raz w roku do Jerozolimy. Kobiety i dzieci były zwolnione z tego obowiązku. Dlatego obecność Maryi i 12-letniego Jezusa, którzy z Józefem przybyli w pielgrzymce do Jerozolimy, jest wymownym świadectwem, jak głęboko religijna była atmosfera domu Świętej Rodziny.
Kochani Bracia i Siostry!
Również i Wasza obecność jako Rodziny Radia Maryja na tym świętym miejscu jest znakiem, że rozumiecie ponadczasową wartość zapisu świętej Ewangelii; że rozumiecie, jak bezcenne w historii naszej Ojczyzny jest to właśnie miejsce, do którego dzisiaj – jak kiedyś Jezus, Maryja i Józef do Świątyni Jerozolimskiej – przybywacie, aby na fundamencie wiary, nadziei i miłości odnawiać oblicze ziemi, tej ziemi. Tej naszej polskiej ziemi. Bóg wam zapłać za tę waszą obecność.
Jesteśmy dzisiaj tutaj, aby się modlić; aby upraszać odnowę polskiego Narodu i już – przez modlitwę – tę odnowę duchowo uobecniać. I dlatego właśnie w tej szczególnej wspólnocie, jaką jest Rodzina Radia Maryja, tą uroczystą Eucharystią dziękujemy za dar kanonizacji dwóch Papieży: Jana XXIII, który również jest tak bardzo blisko naszej Ojczyzny, a w szczególności za kanonizację Jana Pawła II! Dziękujemy Bogu za dar udzielony nam dla naszej duchowej odnowy.
Jednocześnie z eucharystyczną modlitwą dziękczynienia prosimy dziś Boga o potrzebne siły, abyśmy pomimo wielu przeciwności wytrwali na drodze wyznaczonej nam przez św. Jana Pawła II. A jest to droga nawrócenia i służby na Jego wzór. Jest to droga porzucenia grzechu, aby żyć w stanie łaski. Niech więc nie zabraknie nam dzisiaj także i tej pokornej prośby o Boże miłosierdzie, o Boże przebaczenie. Jezu, ufamy Tobie!
Kochani Bracia i Siostry!
Nasze jasnogórskie sanktuarium jest miejscem uprzywilejowanym przez Bożą Opatrzność. Tutaj od wieków nasze osobiste doświadczenia łączą się jakby w żywy różaniec wspólnych radości i smutków, które przeżywa nasza Ojczyzna i współczesny świat.
Bądźcie więc pewni, Umiłowani Pielgrzymi, że Maryja – tak jak w ciągu wieków – także i dzisiaj słyszy wszystkie te nasze dobre osobiste i społeczne pragnienia. A jest ich wiele. Maryja słyszy nasze modlitwy, nieraz na co dzień skrywane gdzieś w sercu, pełnym lęku wobec teraźniejszości i przyszłości naszej Ojczyzny. Ona ma radość bycia przy synach ludzkich, jak słyszeliśmy w pierwszym czytaniu. Ale czy Naród ma radość bycia przy Maryi? Zapytajmy o to dzisiaj, nie tylko tutaj obecnych, ale wszystkich naszych rodaków! (...)
http://www.naszdziennik.pl/wiara-kosciol-w-polsce/85228,czas-proby-polsk...
Stanowisko Ruchu i
16 July, 2014 - 20:17
Ruch i Stowarzyszenie Apostolskie Rodzina Rodzin wyrażają swe pełne poparcie dla postawy Pana Profesora Bogdana Chazana afirmującej bezwzględne prawo dziecka poczętego do życia. Nie zgadzamy się z rozpowszechnianymi sugestiami, jakoby swym zachowaniem Pan Profesor naruszył normy obowiązującego prawa. Jesteśmy przekonani, że wolność sumienia, którą bezwarunkowo gwarantuje art. 53 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, nie może być ograniczana żadnymi przepisami niższej rangi, gdyż wszelkie takie ograniczenia pozostają w sprzeczności z bezpośrednio obowiązującą normą konstytucyjną.
W związku z tym stanowczo protestujemy przeciwko karaniu Pana Profesora Bogdana Chazana za rzekome przekroczenie prawa. Uważamy, że szykany, jakie go obecnie spotykają, są bezprawnym i bezprecedensowym atakiem inspirowanym przez środowiska, które nie podzielają poglądów Pana Profesora na ochronę życia dzieci nienarodzonych. To te środowiska próbują narzucić swoje poglądy, dążąc, bezpardonowo, do usunięcia osób, dla których zdrowie i życie ludzkie, nawet okupione cierpieniem, stanowi wartość większą niż życie wygodne, ale za cenę śmierci innego człowieka.
Wzywamy osoby odpowiedzialne za decyzje wymierzone przeciwko Panu Profesorowi Bogdanowi Chazanowi, aby nie przykładały ręki do niszczenia chrześcijańskiego systemu wartości reprezentowanego przez postawę Pana Profesora.
W imieniu Ruchu i Stowarzyszenia Apostolskiego Rodzina Rodzin
Krzysztof Broniatowski, przewodniczący Zarządu Stowarzyszenia Apostolskiego Rodzina Rodzin
Warszawa, dnia 15 lipca 2014 r.
http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/85821,wolnosc-sumienia-nie-moze-b...
Analiza prawna Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris
16 July, 2014 - 20:18
Wyrażane przez rzecznik praw pacjenta Krystynę Barbarę Kozłowską sugestie, jakoby dziecko i jego prawa podlegały ochronie dopiero po urodzenia, są pozbawione podstaw prawnych.
10 lipca br. media opublikowały wypowiedź rzecznik praw pacjenta Krystyny Barbary Kozłowskiej, która kontrolę przestrzegania praw dziecka uzależniła od jego urodzenia się, powołując się na art. 8 kc. W związku z powyższym Instytut Ordo Iuris pragnie zauważyć, co następuje:
Prawa dziecka przed porodem, jeszcze pod rządami poprzedniej ustawy zasadniczej, znalazły swoje umocowanie konstytucyjne. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku K 26/96, zasada demokratycznego państwa prawnego obejmuje gwarancje ochrony życia ludzkiego w każdej fazie jego rozwoju oraz gwarancje ochrony zdrowia dziecka poczętego i jego niezakłóconego rozwoju. Wraz z uchwaleniem Konstytucji z 1997 r. Trybunał Konstytucyjny wyraźnie uznał w sprawie K 26/97, że fakt dosłownego powtórzenia przepisu uznającego Rzeczpospolitą Polską za demokratyczne państwo prawne urzeczywistniające zasady sprawiedliwości społecznej „należy uznać za jasny wyraz intencji ustawodawcy konstytucyjnego do przejęcia dotychczasowego kształtu i rozumienia zasady demokratycznego państwa prawnego, tak jak się ona uformowała w praktyce konstytucyjnej, a zwłaszcza w orzecznictwie” TK po roku 1989.
Oznacza to, że gwarancje konstytucyjne przewidziane w art. 38 i art. 68 obecnej Konstytucji RP obejmują zarówno gwarancje ochrony życia ludzkiego w każdej (także prenatalnej) fazie jego rozwoju, jak i gwarancje ochrony zdrowia dziecka poczętego i jego niezakłóconego rozwoju. Tym samym prawa dziecka, które korzysta ze świadczeń medycznych, zanim się urodzi, są prawami mającymi umocowanie konstytucyjne i znajdującymi swoje potwierdzenie i konkretyzację w regulacjach ustawowych. Dlatego z faktu powstania luki prawnej w kodeksie cywilnym(1) ignorującej uzyskanie przez Rzeczpospolitą charakteru demokratycznego państwa prawnego, nie można wyciągać wniosków pozbawiających najsłabsze dzieci ich praw, w szczególności praw pacjenta.
W świetle w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z 6 listopada 2008 r. (u.p.p.) pacjentem (podmiotem praw pacjenta) jest osoba korzystająca ze świadczeń zdrowotnych, które muszą odpowiadać stanowi aktualnej wiedzy medycznej (art. 6 ust. 1 u.p.p.), ta zaś niewątpliwie traktuje płód jako pacjenta(2). Ponadto świadczeń zdrowotnych udziela pacjentowi lekarz, który w myśl art. 8 u.p.p. musi się kierować zasadami etyki zawodowej wyraźnie nakazującej mu (art. 39 Kodeksu Etyki Lekarskiej) w równym stopniu co matkę ciężarną otoczyć troską i dziecko. Wreszcie art. 2 ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, nie pozostawia wątpliwości, że od poczęcia mamy do czynienia z dzieckiem, a zatem i podmiotem praw dziecka.
Również prawo międzynarodowe jasno wskazuje, że dziecku przysługują prawa do opieki medycznej na każdym etapie rozwoju. Konwencji Praw Dziecka ONZ z 1989 w art. 24 nakłada na Polskę obowiązek uznania prawa dziecka m.in. do maksymalnych udogodnień w zakresie leczenia oraz rehabilitacji, a za sposób realizacji tego prawa uznaje zapewnienie matkom odpowiedniej opieki również przed porodem (art. 24 ust. 2 (d)). Podobnie Deklaracji Praw Dziecka ONZ z 1959 r. wzywa kraje do zapewnienia dziecku zdrowego rozwoju, m.in. poprzez szczególną ochronę i opiekę dziecku i matce zarówno przed, jak i po urodzeniu (zasada 4).
Tym samy stanowczo stwierdzić należy, że wyrażane przez rzecznik praw pacjenta Krystynę Barbarę Kozłowską sugestie, jakoby dziecko i jego prawa podlegały ochronie prawnej dopiero od momentu jego urodzenia, są pozbawione podstaw prawnych. W szczególności są bezzasadne w świetle Konstytucji oraz unormowań ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, których przestrzeganiem ma zajmować się Pani Rzecznik.
1. Luka ta powstała w następstwie uchylenia, wprowadzonego w wyniku przemian ustrojowych, § 2 w art. 8 k.c., którego dokonano ustawą z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646).
2. K. Kosińska-Kaczyńska, M. Wielgoś, Czy płód może odczuwać ból?, „Ginekologia Polska”, Nr 82, 2011, s. 135. „Współczesna medycyna traktuje płód ludzki jako odrębnego pacjenta”.
http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/85815,bezpodstawnie-odmawiaja-och...
Oświadczenie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski
16 July, 2014 - 20:22
Od pewnego czasu jesteśmy w Polsce uczestnikami publicznej debaty na temat klauzuli sumienia, a także odmowy aborcji nieuleczalnie chorego poczętego in vitro dziecka oraz konsekwencji prawnych wobec lekarza odmawiającego aborcji. W obliczu tej głośnej dyskusji warto przywołać kilka podstawowych zasad zawartych w nauczaniu św. Jana Pawła II. Należy to uczynić tym bardziej, że wielu przedstawicieli życia publicznego, zwłaszcza politycznego, wyrażało swój hołd dla Papieża.
Św. Jan Paweł II jednoznacznie potępił odbieranie życia niewinnej istocie ludzkiej poprzez aborcję: „oświadczam, że bezpośrednie przerwanie ciąży, to znaczy zamierzone jako cel czy jako środek, jest zawsze poważnym nieładem moralnym, gdyż jest dobrowolnym zabójstwem niewinnej istoty ludzkiej. [...] Żadna okoliczność, żaden cel, żadne prawo na świecie nigdy nie będą mogły uczynić godziwym aktu, który sam w sobie jest niegodziwy, ponieważ sprzeciwia się Prawu Bożemu, zapisanemu w sercu każdego człowieka, poznawalnemu przez sam rozum i głoszonemu przez Kościół” (EV 62).
W encyklice „Evangelium vitae” Papież świadom obecności chrześcijan w świecie pluralistycznym, świadom autonomii państwa i Kościoła, świadom pluralizmu wartości – podkreślił dobitnie: „Nie ulega wątpliwości, że zadanie prawa cywilnego jest inne niż prawa moralnego, a zakres jego oddziaływania węższy. Jednak w żadnej dziedzinie życia prawo cywilne nie może zastąpić sumienia ani narzucać norm, które przekraczają jego kompetencje” (EV 71). Rozwijając tę myśl, skrytykował ustawy dopuszczające w jakichkolwiek okolicznościach odbieranie życia nienarodzonym: „Przerywanie ciąży i eutanazja są […] zbrodniami, których żadna ludzka ustawa nie może uznać za dopuszczalne. Ustawy, które to czynią, nie tylko nie są w żaden sposób wiążące dla sumienia, ale stawiają wręcz człowieka wobec poważnej i konkretnej powinności przeciwstawienia się im poprzez sprzeciw sumienia” (EV 73).
W kontekście decyzji administracyjnych, które dotykają prof. Bogdana Chazana, odmawiającego aborcji dyrektora kliniki, warto przypomnieć podkreślenie rangi owej powinności sumienia i jej konsekwencji: „Kto powołuje się na sprzeciw sumienia, nie może być narażony nie tylko na sankcje karne, ale także na żadne inne ujemne konsekwencje prawne, dyscyplinarne, materialne czy zawodowe” (EV 74). Św. Jan Paweł II jednoznacznie oceniał zło aborcji, ale nigdy nie potępiał kobiety – matki, przywoływał natomiast kręgi współodpowiedzialnych za tę zbrodnię. W tym kontekście pisał o współdziałaniu w złu, które „ma miejsce wówczas, gdy dokonany czyn – już to z samej swej natury, już to ze względu na określony kontekst kształtujących go okoliczności – ma charakter bezpośredniego uczestnictwa w działaniu przeciwko niewinnemu życiu ludzkiemu albo też wyraża poparcie dla niemoralnej intencji głównego sprawcy” (EV 74). Powyższe wskazania doktrynalne św. Jana Pawła II jednoznacznie określają główne tematy podejmowanych dyskusji – absolutne zło aborcji, powinność sprzeciwu sumienia wobec niegodziwego prawa cywilnego, zakaz dyskryminacji ze względu na sprzeciw sumienia, jak również problem współdziałania w złu, które może się dokonywać poprzez „poparcie dla niemoralnej intencji głównego sprawcy [zła]”.(...)
http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/85789,ewangelia-zycia-z-prawa-nat...