Trzylatek ukrzyżowany na Ukrainie? To "nowe wyżyny rosyjskiej propagandy"

Wiktor Ross: Rosja posuwa się do bredni takich jak ukrzyżowanie dziecka

- Rosja, posuwając się do takich bredni takich jak ukrzyżowanie dziecka (przez banderowców z Kijowa), przeszła już samą siebie - mówi Onetowi dr Wiktor Ross, dyplomata, były ambasador Polski w Mołdawii i Armenii oraz były szef misji dyplomatycznej ambasady RP w Rosji. I dodaje, że nawet w czasach ZSRR "nie posuwano się do zupełnie czarnej propagandy, która ma charakter graniczący z atmosferą panującą w domu dla obłąkanych".


Wiktor Ross Foto: Wojciech Surdziel / Agencja Gazeta

Jacek Gądek: - Obserwuje Pan rosyjską propagandę w działaniu?

Wiktor Ross: Tak.

Bardzo popularny "Pierwyj Kanał" TV podał, że w Słowiańsku banderowcy z Kijowa ukrzyżowali trzyletniego chłopca na czach jego matki. To wykwit propagandy czy faktycznie na wschodzie Ukrainy do takich drastycznych scen może dochodzić?

Cała ta wojna ma przede wszystkim wymiar informacyjny. W tym hybrydowym konflikcie stosowane są różne metody trollingu, ataki hackerskie, paraliżowanie łączności i komunikacji przeciwnika, etc. A Rosja, posuwając się do takich bredni jak krzyżowanie dzieci, przeszła już samą siebie.

Wcześniej spotkał się Pan z takimi akcjami, czy to jednak "premiera" aż tak daleko posuniętej propagandy?

To premiera. W najgorszych komunistycznych czasach, podczas zimnej wojny, Związek Sowiecki zawsze jednak dbał o pewien poziom prawdopodobieństwa. Nie posuwano się do zupełnie czarnej propagandy, która ma charakter graniczący z atmosferą panującą w domu dla obłąkanych.

A teraz?

Niestety społeczeństwo rosyjskie znajduje się w stanie euforii po aneksji Krymu i liczy na rozciągnięcie anektowanych terenów także na dalszą część Ukrainy. Liczy, że zostanie podjęta próba odebrania Ukrainie tak zwanej Noworosji i przyłączenia jej do Rosji. Dziś wszelkie rosyjskie formy propagandy są w to wpisane.

Informacja o ukrzyżowaniu chłopca nawiązuje w oczywisty sposób do banderowców. My sami z historii rzezi wołyńskiej dobrze wiemy, że wtedy paramilitarne grupy dokonywały barbarzyńskich aktów: palenia wsi, mordowania ludzi, przywiązywania ich drutem kolczastym do drzew i wieszania dzieci. Takie wydarzenia miały miejsce w czasie II wojny światowej. I właśnie te obrazy są teraz wykorzystywane dla stworzenia paraleli pomiędzy czasem tamtej wojny, a konfliktem na Ukrainie.

Zwróćmy uwagę, że kiedy w Odessie rzeczywiście doszło do dramatycznych wydarzeń - podpalenia Domu Związków Zawodowych, co spowodowało śmierć kilkudziesięciu osób - to propaganda rosyjska porównywała to wydarzenie do spalenia ludzi w Chatyniu na Białorusi (w 1943 r. SS-Sonderkommando Dirlewanger złożone m.in. z ukraińskich ochotników spaliło wieś wraz z mieszkańcami - red.). W takim porównaniu był jakiś konkretny fakt - podpalenie domu związkowego i ofiary - a w przypadku informacji o ukrzyżowanym chłopcu nic nie jest potwierdzone. Co więcej, rosyjscy dziennikarze, którzy opisują to rzekome wydarzenie, zapytani o nie odpowiadają, że materiał dostali z Moskwy.

Teraz Rosjanie - zwykli widzowie telewizji - są skłonni wierzyć propagandzie?

Ogląd stanu psychicznego rosyjskiego społeczeństwa wskazuje, że jakiś procent Rosjan jest w stanie uwierzyć.

Ta propaganda w ostatnim czasie jakoś się zmieniła, czy informacja o krzyżowaniu dzieci to wypadek przy pracy?

Sądzę, że był to jednak wypadek przy pracy.

Dopóki armia ukraińska i gwardia narodowa wykazywały się nieporadnością w kierowaniu operacją i dochodziło do przejść całych jednostek na stronę separatystów (miało to miejsce bezpośrednio po aneksji Krymu), to wtedy w Rosji panował nastrój euforyczny. Nie trzeba było używać czarnego PR-u, bo wydawało się, że sprawy separatystów idą po ich myśli.

Teraz sytuacja się zmieniła, bo ukraińska armia jednak odnotowuje sukcesy.

Po odbiciu przez ukraińską armię Słowiańska i po ucieczce Igora Striełkowa - ministra obrony tzw. Donieckiej Republiki Ludowej - do Doniecka, widać, że armia Ukrainy spycha ich w kierunku rosyjskiej granicy. Teraz walki toczą się bezpośrednio na przejściach granicznych. W takiej sytuacji propaganda staje się Rosji jeszcze bardziej potrzebna.

Trzeba jednak pamiętać, że miasta na wschodzie Ukrainy są izolowane przez armię, więc rzeczywiście grozi im katastrofa humanitarna. Donieck ma milion mieszkańców, zatem jeśli zamiar Kijowa polega na otoczeniu miasta i pozbawieniu go żywności oraz innych potrzebnych środków, to groźba katastrofy rośnie. A taką sytuację wyjątkowo łatwo wykorzystać w propagandzie, mówiąc, że to nie jest wojna z uzbrojonymi bojownikami, ale wojna wymierzona w cywilów.

Nieprzypadkowo w rosyjskich mediach nieustannie pokazywane są dzielnice mieszkalne po jakichś pojedynczych trafieniach pociskami - do tego nie wiadomo przez kogo wystrzelonymi. Ofiary oczywiście są tragiczne, ale ich liczba bardzo ograniczona. Propaganda rosyjska jednak czyni z tego istny horror, jakby działy się tam rzeczy nieznane w historii.

Strona rosyjska twierdzi, że kilka pocisków spadło na rosyjski Donieck (miasto o takiej samej nazwie jak ukraiński Donieck leży na terytorium Rosji). Czy można domniemywać, że to prowokacja separatystów czy jednak np. armia ukraińska przestrzeliła?

Błędu ukraińskiej armii oczywiście wykluczyć nie można - w końcu działania militarne toczą się przy samej granicy z Rosją. Przypomnę, że w 2001 r. w czasie ćwiczeń nad Morzem Czarnym rakietą omyłkowo został zestrzelony cywilny samolot lecący z Izraela. Zginęło 78 osób. Wypadki z udziałem wojska mogą się więc zdarzyć.

Bardzo prawdopodobny jest jednak element prowokacji, bo w tej chwili takich samych rakiet używają i armia Ukrainy, i separatyści, którzy przez wojska rosyjskie są dozbrajani w bardzo zaawansowane rodzaje broni.

Bojownikom - od samego początku rozpoczęcia terrorystycznej prowokacji na wschodzie Ukrainy - bardzo zależy na wkroczeniu wojsk rosyjskich. A nie ma łatwiejszego sposobu na uzasadnienie takiej akcji, niż wskazanie, że Ukraina zaczęła już bombardować tereny Rosji. To upoważniałoby Kreml do użycia kolumn pancernych i lotnictwa - w efekcie do dużej eskalacji konfliktu.

Na ile jest to realne?

Mam nadzieję, że nawet jeśli prowokacje mają miejsce, to Rosjanie nie posuną się do dalszej eskalacji. Z ostatnich rozmów Władimira Putina z Angelą Merkel w Brazylii wynika jednak, że Putin kładzie bardzo duży nacisk na to, że rosyjskie terytorium jest rzekomo atakowane, więc oni nie mogą nie odpowiedzieć.

MSZ Rosji zapowiada, że ostrzał rosyjskiego Doniecka spowoduje "nieodwracalne konsekwencje". Co to w istocie może znaczyć? Rosyjskie "wojska pokojowe" wjadą na Ukrainę?

Na razie słyszymy o tym, że na Ukrainę jakoby już wjechała jakaś kolumna rosyjskich czołgów - po to, żeby stworzyć korytarz transportowy. Często jednak pod określeniem "korytarz dla uchodźców" kryje się korytarz dla kolejnych dostaw broni dla separatystów. Rosjanie mogą zatem wykonywać kolejne ruchy osłaniania dostaw i wjeżdżać na terytorium Ukrainy.

Chciałoby się wierzyć, że Putin ma dosyć sankcji, więc woli się zatrzymać na obecnym etapie i chce jedynie podtrzymywać separatystów tak długo, jak to możliwe, ale jednak z terytorium Rosji.

Czyli jak?

Poprzez niszczenie ukraińskiej gospodarki, bo przecież działania militarne bardzo dużo kosztują. Poprzez delegitymizację władzy prezydenta Perta Poroszenki na arenie międzynarodowej. Im dużej bowiem będą trwały działania wojskowe, tym bardziej prawdopodobne staje się, że Zachód osłabi swoje poparcie dla obecnych władz Ukrainy. Myślę, że raczej o to chodzi.

Natomiast bezpośrednie wkroczenie wojsk rosyjskich na terytorium Ukrainy od razu skutkowałoby sankcjami gospodarczymi, na które obecnie Rosji naprawdę nie stać.

Igor Striełkow sam przyznał, że jest z Moskwy i był funkcjonariuszem rosyjskiej FSB, ale - jak twierdzi - przed konfliktem na Ukrainie odszedł ze służby. Przez Kijów uznawany jest za oficera GRU (wywiadu wojskowego). Po takim - wprost - przyznaniu się, nie można już na Zachodzie mieć wątpliwości, kto stoi za działaniami separatystów?

Co do tego żadnych wątpliwości mieć nie można.

Striełkow od wielu lat jest popularny w kręgach rosyjskich nacjonalistów. Był publicystą szowinistycznego, półfaszystowskiego czasopisma "Zavtra", którego szefem jest Alexander Prokhanow. W tym piśmie propagują ideę wyjścia Rosji z sytuacji geopolitycznej, w której znalazła się po rozpadzie ZSRR. Od 20 lat propagują wizję rosyjskiego miru, obrony ludności rosyjskojęzycznej na całym świecie - łącznie z możliwością użycia siły.

Z kolei - będący obok Striełkowa - Aleksander Borodaj (premier samozwańczej republiki) to bardzo bliski Kremlowi politechnolog - jest on zresztą synem znanego rosyjskiego filozofa.

Do Doniecka pojechał ostatnio nawet Siergiej Kurginian - rosyjski politolog i działacz teatru - który jest absolutnie skrajnym stalinowcem. Przyjechał tam i mówił, że zadaniem Striełkowa było zginąć w Słowiańsku jak w twierdzy brzeskiej, a nie wycofywać się. Twierdził, że wszyscy mieli tam ponieść śmierć, ale odpuścili i w tchórzliwy sposób przenieśli się do Doniecka. Ot przyjechał starszy pan, prowokator i mówi separatystom, gdzie i jak mają umrzeć.

A Moskwa pozwoli zabić Striełkowa i Borodaja? Pozwoli ukraińskiej armii ich zwyczajnie zgładzić?

O to właśnie chodzi Rosji. O to, aby ich zgładzić.

Dlaczego?

Jeśli rosyjska ekspansja nie posuwa się dalej, to im większe będą ofiary, to tym lepiej dla rosyjskiej propagandy. Uczynią z nich bohaterów - współczesnych herosów walki o rosyjskość. W ramach konceptu rosyjskiego miru ofiary są bardzo potrzebne.

Striełkow martwy będzie żywym symbolem na dziesięciolecia. Teraz jest gangsterem, który w swoim przekonaniu działa w oparciu o dekret Stalina z 22 czerwca 1941 r. (dot. wojny z hitlerowskimi Niemcami), i na tej podstawie uważa, że ma prawo rozstrzeliwania ludzi za zdradę.

http://wiadomosci.onet.pl/swiat/wiktor-ross-rosja-posuwa-sie-do-bredni-takich-jak-ukrzyzowanie-dziecka/3q12l

Przepraszam za źródło i interlokutorów, ale wiadomośoci są dobre...

a moja córeczka pilniem słucha telewizorni. Moskwę też włącza... i zapodaje mi najnowsze informacje, zawału dostanę.