"Sztuka, religia i filozofia; piękno, dobro i prawda: to trzy filary, na których się wznosi wspaniała świątynia duchowego bytu człowieka. Usuńmy jeden z tych filarów, a cała ludzkość runie od razu w chaotyczny odmęt materii i zbrata się na dobre z otaczającymi ją istotami niższego rzędu."
- Bez sztuki i poezji, bez piękna, zmarniałoby serce ludzkie; uczucia by zbladły, oziębły: życie pozbawione byłoby wszelkiego powabu i uroku, wszelkiej wiary w lepszą przyszłość; fantazja, wyrzekając się ideałów, umrzeć by musiała śmiercią naturalną.
- Bez religii i cnoty, bez dobra, pękłaby sprężyna wywołująca ów potężny ruch ducha ludzkiego ku doskonałości, stanowiący główną treść historii; człowiek utraciłby zdolność do ofiary, poświęcenia, do wyrzeczenia się siebie dla dobra innych; porządek społeczny musiałby ustąpić miejsca samowoli i bezprawiu.
- Bez filozofii i nauki, wreszcie, bez prawdy, cały świat myśli ludzkiej zaszedłby grubą mgłą ciemnoty; duch ludzki zaniewidziałby, błąkałby się bez celu po nieskończonym przestworze przestrzeni i czasu, a nie trafiłby do odwiecznego źródła mądrości i światła.
Henryk Struve
- Bez sztuki i poezji, bez piękna, zmarniałoby serce ludzkie; uczucia by zbladły, oziębły: życie pozbawione byłoby wszelkiego powabu i uroku, wszelkiej wiary w lepszą przyszłość; fantazja, wyrzekając się ideałów, umrzeć by musiała śmiercią naturalną.
- Bez religii i cnoty, bez dobra, pękłaby sprężyna wywołująca ów potężny ruch ducha ludzkiego ku doskonałości, stanowiący główną treść historii; człowiek utraciłby zdolność do ofiary, poświęcenia, do wyrzeczenia się siebie dla dobra innych; porządek społeczny musiałby ustąpić miejsca samowoli i bezprawiu.
- Bez filozofii i nauki, wreszcie, bez prawdy, cały świat myśli ludzkiej zaszedłby grubą mgłą ciemnoty; duch ludzki zaniewidziałby, błąkałby się bez celu po nieskończonym przestworze przestrzeni i czasu, a nie trafiłby do odwiecznego źródła mądrości i światła.
Henryk Struve
Brak głosów