Były minister cyfryzacji właśnie wygrał kampanie wyborczą
W zasadzie wybory do Parlamentu Europejskiego można już odwołać. Dalsza rywalizacja o nasze głosy nie ma bowiem sensu. Konkurencja została zmiażdżona, nikt inny się nie liczy. Zwycięzca jest tylko jeden - Michał Boni. Ale dlaczego? Ale jak to? - możecie zapytać.
Otóż tak to, drodzy Czytelnicy, że Michał Boni - jak to się teraz mówi - wygrał internet. Mało tego, on wygrał demokrację. A wszystko poprzez jeden, 31-sekundowy spot wyborczy, który bije na głowę nawet absolutnie fantastyczną piosenkę wyborczą Jacka Kozłowskiego.
W kinematografii jest taka kategoria filmów tak złych, że aż dobrych. Otóż klip z udziałem Boniego jest tak zły, że aż genialny. To nieskażony niczym purnonsens, to kwintesencja postpolityki, to emanacja politycznego nihilizmu w czystej postaci. Film Boniego jest bowiem zupełnie pozbawiony choćby nanonamiastki czegoś, co przypomina polityczne przesłanie. Mało tego: nie ma słów, nie ma treści, nie mówi on nic o kandydacie, jego charakterze, jego poglądach, jego celach. Jest za to muzyka przypominająca melodie grane w latach 90-tych w systemach telefonicznych "w oczekiwaniu na połączenie się z naszym konsultantem", jest Michał Boni wyłaniający się z krzaków i jest przede wszystkim hasło, które wysyła wyborcom jasny sygnał: "Głosujcie na mnie, bo tak. Głosujcie na mnie, bo jestem Michałem, k..., Bonim". Jest w końcu i końcowa plansza, wyglądająca jakby zrobił ją szympans - daltonista w programie Microsoft Paint.
Ale geniusz tego krótkiego filmu nie polega tylko na całkowitej jego pustce i beznadziei. Bo choć spot jest pozbawiony jakiejkolwiek treści i znaczenia, paradoksalnie mówi nam o kandydacie - a szczególnie o jego partii - wszystko.
Czy można bowiem wyobrazić sobie lepszą reprezentację tego, czym w istocie jest Platforma Obywatelska? Jest ona dokładnie tym, czym jest ten film.(...)http://wsieci.rp.pl/artykul/891385,1108290-Boni-wystepuje-w-krzakach.html