Drobiazg, ale boli.
W samym środku Paryża, naprzeciw obleganego przez turystów muzeum d'Orsay znajduje się małe, ale ważne dla Francuzów, Muzeum Legii Honorowej. Przy ulicy o tej samej nazwie gromadzi może największą na świecie kolekcję orderów i medali, głównie francuskich, ale także z innych krajów i okresów historycznych. Przewodnik mówi, że całość kolekcji liczy ponad 28 tysięcy eksponatów. To za dużo dla niewielkiego muzeum, więc bieżąca ekspozycja to „jedynie" 10 tysięcy odznaczeń.
Skąd ta wyjątkowa waga kolekcji? Otóż ważne są nie tylko odznaczenia, ale przede wszystkim ludzie, do których należały, często donatorzy muzeum, wybitni mężowie stanu, politycy wojskowi. W centralnym miejscu możemy podziwiać Legię Honorową należącą do samego Napoleona, notabene człowieka, który francuskie odznaczenie ustanowił.
Cieszą oko akcenty polskie, ale całą radość odbiera dość kuriozalne, historyczne faux pas, które mieszkańcy miasta nad Sekwaną zafundowali swoim braciom znad Wisły. Oto na frontonie muzeum w formie banerów reklamowych prezentowane są wybrane eksponaty muzeum. Między licznymi odznaczeniami brytyjskimi, portugalskimi czy westfalskimi jest również odznaczenie opisane jako Order Orła Białego. Znany nam doskonale, ale na frontonie muzeum jakoś gubi swoją tożsamość. Niewielki orzeł biały na tle czerwonego krzyża wpisany jest w drapieżną postać dwugłowego orła czarnego przykrytego carską koroną.
Czyżby to w istocie nasze najważniejsze odznaczenie państwowe? Ano nie. Nie trzeba się legitymować wyrafinowaną wiedzą historyczną, by odgadnąć, że to carski i królewski Order Orła Białego zawłaszczony i nadawany przez carów rosyjskich po upadku powstania listopadowego. W podręcznikach można przeczytać, że był nie tylko represją wobec zbuntowanego narodu, ale również szyderstwem z wartości, które honorował oryginał.
Nadawano go głównie zdrajcom bądź poddanym cara szczególnie zasłużonym w tępieniu polskości. Wśród uhonorowanych są m.in.: Dmitrij Gawriłowicz Anuczin (kat powstania styczniowego), Aleksander Piotrowicz Chruszczow (w latach 1861–1864 naczelnik wojenny okręgu lubelskiego, zatwierdzał wyroki śmierci na powstańcach, m.in. na Leonie Frankowskim), Ksawery Czengiery (podczas powstania styczniowego naczelnik wojenny powiatów: kieleckiego, opatowskiego i sandomierskiego), generałowie-gubernatorzy warszawscy Aleksander Bagration-Imeretyński czy Paweł Szuwałow... Tacy to Polacy z dumą nosili odznaczenie eksponowane jako Order Orła Białego w samym sercu Paryża.
Złośliwość? Ignorancja? Niedopatrzenie? Jakoś nie chce mi się wierzyć, że kustosze Muzeum Legii Honorowej nie zdawali sobie sprawy z prowokacyjności takiej ekspozycji.
http://www4.rp.pl/Komentarze/307229755-Orzel-bialy-upokorzony.html
W samym środku Paryża, naprzeciw obleganego przez turystów muzeum d'Orsay znajduje się małe, ale ważne dla Francuzów, Muzeum Legii Honorowej. Przy ulicy o tej samej nazwie gromadzi może największą na świecie kolekcję orderów i medali, głównie francuskich, ale także z innych krajów i okresów historycznych. Przewodnik mówi, że całość kolekcji liczy ponad 28 tysięcy eksponatów. To za dużo dla niewielkiego muzeum, więc bieżąca ekspozycja to „jedynie" 10 tysięcy odznaczeń.
Skąd ta wyjątkowa waga kolekcji? Otóż ważne są nie tylko odznaczenia, ale przede wszystkim ludzie, do których należały, często donatorzy muzeum, wybitni mężowie stanu, politycy wojskowi. W centralnym miejscu możemy podziwiać Legię Honorową należącą do samego Napoleona, notabene człowieka, który francuskie odznaczenie ustanowił.
Cieszą oko akcenty polskie, ale całą radość odbiera dość kuriozalne, historyczne faux pas, które mieszkańcy miasta nad Sekwaną zafundowali swoim braciom znad Wisły. Oto na frontonie muzeum w formie banerów reklamowych prezentowane są wybrane eksponaty muzeum. Między licznymi odznaczeniami brytyjskimi, portugalskimi czy westfalskimi jest również odznaczenie opisane jako Order Orła Białego. Znany nam doskonale, ale na frontonie muzeum jakoś gubi swoją tożsamość. Niewielki orzeł biały na tle czerwonego krzyża wpisany jest w drapieżną postać dwugłowego orła czarnego przykrytego carską koroną.
Czyżby to w istocie nasze najważniejsze odznaczenie państwowe? Ano nie. Nie trzeba się legitymować wyrafinowaną wiedzą historyczną, by odgadnąć, że to carski i królewski Order Orła Białego zawłaszczony i nadawany przez carów rosyjskich po upadku powstania listopadowego. W podręcznikach można przeczytać, że był nie tylko represją wobec zbuntowanego narodu, ale również szyderstwem z wartości, które honorował oryginał.
Nadawano go głównie zdrajcom bądź poddanym cara szczególnie zasłużonym w tępieniu polskości. Wśród uhonorowanych są m.in.: Dmitrij Gawriłowicz Anuczin (kat powstania styczniowego), Aleksander Piotrowicz Chruszczow (w latach 1861–1864 naczelnik wojenny okręgu lubelskiego, zatwierdzał wyroki śmierci na powstańcach, m.in. na Leonie Frankowskim), Ksawery Czengiery (podczas powstania styczniowego naczelnik wojenny powiatów: kieleckiego, opatowskiego i sandomierskiego), generałowie-gubernatorzy warszawscy Aleksander Bagration-Imeretyński czy Paweł Szuwałow... Tacy to Polacy z dumą nosili odznaczenie eksponowane jako Order Orła Białego w samym sercu Paryża.
Złośliwość? Ignorancja? Niedopatrzenie? Jakoś nie chce mi się wierzyć, że kustosze Muzeum Legii Honorowej nie zdawali sobie sprawy z prowokacyjności takiej ekspozycji.
http://www4.rp.pl/Komentarze/307229755-Orzel-bialy-upokorzony.html
(3)
1 Comments
Order Orła Białego
23 July, 2015 - 10:30
Stanisław August Poniatowski dekorując kolejnego kawalera orderem Orła Białego, a wiedząc, że to łajdak i nicpoń wysokiej próby, powiedział do niego:
-Kawalerze, mam do ciebie prośbę.
-Każda będzie dla mnie rozkazem Wasza Królewska Mość.
-Oto, zdejmij ten order jak cię będą wieszać...
Order ustanowiony przez wątpliwej jakości władcę Polski, carskiego pomazańca - Augusta II, służył do dekorowania osób, które ułatwiły mu sięgnięcie po koronę Polski. Coś takiego jak awanse, które poczynił Komorowski...
Warto pamiętać, że z koronacją Augusta Mocnego związany jest przekręt - przekupstwo i włamanie do skarbca na Wawelu po insygnia koronacyjne. Potem order Orła Białego służył do łatania dziury budżetowej przez niejakiego Brula, ministra skarbu Jego Królewskiej Mości.
To co wyrabiał z orderem Poniatowski na rozkaz carycy Katarzyny zdeprecjonowało to odznaczenie praktycznie całkowicie. Po krótkiej restytucji w dobie Księstwa Warszawskiego i Kongresówki, order był narzędziem carskim aż do 1917 roku.
Dlatego kompletnie niezrozumiałym jest dla mnie, dlaczego władze II Rzeczpospolitej postanowiły uznać order Orła Białego jako coś godnego wolnej Polski?
Dlaczego przywrócił go Wałęsa - jakoś rozumiem. Za to nie rozumiem, dlaczego przyjął ten order papież Jan Paweł II?
Reasumując: nieczego nie dodając naszym przyjaciołom Francuzom, uważam, że akurat to odznaczenie potraktowali w należyty sposób.