Wysiłek, który matki wkładają w wychowanie dzieci oraz wykonywanie rodzinnych obowiązków, ma olbrzymią doniosłość społeczną. ONZ szacuje, że niezarobkowa praca wykonywana przez kobiety w domu powiększa PKB średnio o 40%. Niestety, matki, które ze względu na opiekę nad dziećmi nie podejmują pracy zarobkowej, są w Polsce dyskryminowane. Muszą mierzyć się z uprzedzeniami i z ubóstwem. Państwo dofinansowuje opiekę nad dziećmi tylko wtedy, jeśli odbywa się w żłobku lub przedszkolu. Matki mają bardzo ograniczony dostęp do świadczeń emerytalnych i rentowych, a w przyszłości ich dzieci będą finansować świadczenia osób bezdzietnych.

Dzieje się tak, chociaż Konstytucja Rzeczypospolitej stoi na straży macierzyństwa i nakazuje państwu jego szczególną ochronę. Jednak Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania przedstawia macierzyństwo jako negatywny stereotyp płciowy, który trzeba „neutralizować”.

Czas zakończyć niesprawiedliwą dyskryminację matek. W tym celu żądamy od Premier Ewy Kopacz:

 

1) zagwarantowania matkom wychowującym dzieci wsparcia finansowego, które pozwoli im wybrać między opieką w domu a żłobkiem,

2) zapewnienia równouprawnienia w dostępie do rent i emerytur oraz

3) likwidacji przepisów dyskryminujących matki rozpoczynające pracę po urodzeniu dzieci i po okresie opieki nad nimi.

 

Do wyborów parlamentarnych zostało kilka miesięcy. Wciąż jest jeszcze czas na podjęcie przez rząd kroków, które mogłyby ograniczyć dyskryminację matek w Polsce. Przyłącz się do tej akcji, wyślij petycję i zachęć do tego swoich znajomych.

 

Organizatorem akcji jest Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris.

Minister Pracy i Polityki Społecznej Władysław Kosiniak-Kamysz

info@mpips.gov.pl

 

Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania Małgorzata Fuszara

bprt@kprm.gov.pl

 

Premier Ewa Kopacz

kontakt@kprm.gov.pl

 

Rzecznik Praw Obywatelskich

biurorzecznika@brpo.gov.pl

 

 

Szanowna Pani Premier,

macierzyństwo to wartość o podstawowym znaczeniu dla społeczeństwa, zwłaszcza w dobie kryzysu demograficznego. Na mocy art. 18 i 71 ust. 2 polskiej Konstytucji władze publiczne są zobowiązane udzielać szczególnego wsparcia matkom oraz otaczać je ochroną i opieką. Tymczasem powszechne są w naszym kraju negatywne stereotypy i uprzedzenia względem matek, które całkowicie skoncentrowały się na wychowaniu dzieci rezygnując z pracy zarobkowej. Chociaż matki wychowujące dzieci są w Polsce najbardziej dyskryminowaną grupą, Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania nie robi nic, by temu położyć kres!

Władze publiczne przeznaczają olbrzymie środki na tworzenie i utrzymanie kolejnych żłobków oraz przedszkoli. Ta sama praca, gdy wykonuje ją opiekunka w żłobku, jest finansowana przez państwo, ale wykonująca ją mama nie może liczyć na żadne wsparcie.

Sytuacja ta tworzy ekonomiczną presję na matki, które są zmuszane do podejmowania pracy zarobkowej i kierowania swoich dzieci do instytucji opiekuńczych. Matki pozbawiane są realnego wyboru co do sposobu zorganizowania opieki nad swymi dziećmi. Tymczasem, funkcjonujący w wielu krajach system bonów wychowawczych umożliwia matkom realny wybór w tym zakresie i zapobiega dyskryminacji matek samodzielnie wychowujących dzieci.

Matki są także drastycznie dyskryminowane w sferze zabezpieczenia społecznego. Najczęściej pozbawione są realnego zabezpieczenia emerytalnego, a wychowane przez nie dzieci będą w przyszłości finansować świadczenia społeczne osób, które nie ponosiły trudów rodzicielstwa. Od niedawna dopiero matki te mogą liczyć na minimalne finansowanie składek emerytalnych. Nie tworzy to im jednak realnego zabezpieczenia na starość i deprecjonuje wartość wykonywanej przez nie pracy.

Wiele matek spotyka się z dyskryminacją także wówczas, gdy chcą podjąć pracę po zakończeniu okresu poświęconego na wychowanie dzieci. Często odmawia się im dostępu do programów aktywizacji zawodowej ze względu na niski staż pracy zarobkowej.

Z tych przyczyn, wzywamy Panią Premier do podjęcia działań, które położą kres dyskryminacji matek w Polsce!

Oczekujemy zatem:

1. zagwarantowania wsparcia dla matek opiekujących się małymi dziećmi, dającego im wybór pomiędzy opieką w domu a żłobkiem w postaci „bonu wychowawczego”;

2. zapewnienia równouprawnienia matek w dostępie do rent i emerytur poprzez sfinansowanie ich składek na poziomie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia;

3. likwidacji przepisów dyskryminujących matki rozpoczynające pracę po urodzeniu dzieci i okresie opieki nad nimi.